Fırsatları kaçırmanızın tek sebebi gerçekten hazır olmamanız olabilir mi?

Eskiden hazır hissetmediğim için önüme çıkan fırsatları geri çevirir, kendimi yeterli görmediğim için yolu tıkardım. Sonunda fark ettim ki, hazır olmak bir his değil, bir 'tercihti'. Bunu anladığımda ve ilk adımı attığımda, asıl önemli olanın korkuya rağmen cesaretle ilerlemek olduğunu gördüm.

Hayatta birçok fırsatı kendimden uzak tuttuğum zamanlar oldu, çünkü bir türlü hazır hissetmiyordum.

Mükemmel zamanı bekliyordum ve o zaman hiç gelmiyordu.

Sonra anladım ki aslında mükemmel zaman başladığım zamanmış. Ve başladığımda da gördüm ki, tek ihtiyacım olan şey o ilk adımı atmakmış.

Daha fazla bilmeyi, öğrenmeyi, para biriktirmeyi, kendime güvende hissetmeyi bekliyordum ama sürekli aynı döngüyü tekrarlayarak ileri gidemeyeceğimi de görüyordum. Sonunda bu durumu bir şekilde halletmeye karar verdim.

Ve ne oldu dersiniz? Hazırmışım. İşler yolunda gitmeye başladı. Hiç aksamadı mı? Elbette aksadı. Ya da her şey tam istediğim gibi, istediğim zamanda mı oldu? Elbette olmadı.

Ama şunu anladım ki; hayaller, istekler ve hedefler, isteyince değil, yapınca gerçekleşiyor.

Belki çok klişe bir şey söyleyeceğim biliyorum ama hayalimizdeki hayatı yaratmamızı engelleyen şey bazen biz oluyoruz. Zamandan, mekândan, imkanlarımızdan bağımsız gelişmiyor elbette hayatımız, bu gerçeği asla yadsımıyorum.

Ama bir yandan da etrafınızdaki koşullar, biz bir şeyleri çözüp kendinizi dönüştürmedikçe, değişmeyecek! Onu da kabul etmeliyiz.

Şimdi hayatınızı 5 yıl ileriye sarsak ve kendi işinizden bereketli kazançlar elde ettiğiniz, hayallerinizdeki hayatı yaşadığınız bir gelecekte olsanız, hala tereddüt eder ve bahanelerinize teslim olur muydunuz?